Dortmund

Eindelijk was het dan zo ver, we gingen naar Alice Cooper & Deep Purple toe. Ik geloof dat we al in oktober kaartjes hadden! Aangezien ik nog een oude digitale camera heb besloot ik om deze maar mee te nemen en hopelijk kon ik dan nog en paar leuke foto's maken. Nou, je ziet wat het is geworden!
Om drie uur reden we weg, want om zes uur ging de zaal open en daar wilden we natuurlijk bij zijn en van tevoren ook nog een frietje eten. Nou, dat laatste konden we op onze buik schrijven, het werd een broodje Bratwurst, getverdemme!

Mijn vader kwam al helemaal in de stemming, wegens recent succes als Alice Cooper besloot hij dat het wel leuk was om zijn pak maar weer eens uit de kast te halen, pruik, hoed en schminck dus! Haha, hij was dus de enige (op Alice Cooper zelf na dan!) en reken maar dat we daar bekijks mee hadden! Binnen dronken we eerst nog even een kopje koffie en toen konden we onze plaatsen op gaan zoeken.
Eenmaal binnen waren die plaatsen zo gevonden. Het was rond zeven uur en op het kaartje stond dat het programma om half acht zou beginnen. Dat was dus wel te overzien. Vooral toen er ineens ook een voorprogramma begon te spelen. Een voor ons onbekend Duits bandje wat niet vreselijk slecht was, maar waar ik geen cd van hoef! Na het voorprogramma was het nog maar kort wachten op de beste artiest van de wereld, Alice Cooper! En terwijl de rest van de zaal naar pap zijn uitdossing keek, keken wij hoe het podium werd omgebouwd. De guillotine werd voorgereden, de lichaamsdelen werden klaargelegd, het beloofde een echte Alice Cooper-show te worden! Kijk maar naar de volgende foto's.
Tijdens de show gebeurden de dingen die je als trouwe Alice Cooper-fan ook van hem verwacht, zijn dochter danst in weinig kleren over het podium, zijn hoofd wordt vakkundig verwijderd met behulp van de guillotine en uiteraard komt hij daarna weer tot leven als een echte Frankenstein! En bovendien zingt hij er ook nog eens mooie liedjes bij! Ook wisselt hij regelmatig van outfit. Op het laaste trok hij een voetbalshirt aan, wat in het publiek nogal wat herrie veroorzaakte, maar ik heb geen idee welke ploeg hij voorstelde! De mensen achter ons waren in elk geval niet voor die ploeg...
De toegave begon met Poison, niet erg onverwacht, wel altijd een prachtig nummer om live te horen. Iedereen wordt daar ook altijd erg blij van en de zaal was dus erg enthousiast.
Helaas komt aan alle goede dingen een eind, dus ook aan het optreden van Alice Cooper. Even gauw naar de w.c. dus en niet getreurd, want er komt nog een topband aan! Namelijk Deep Purple! Zij speelden echt fantastisch, maar om naar te kijken zijn ze toch wat minder interessant. Hun optreden duurde ruim twee uur en de zaal genoot er zichtbaar van. Vooral toen het bekende Smoke on the Water langs kwam stond de zaal op zijn kop. Dat was leuk.
Na hun optreden was het nog een kwestie van proberen buiten te komen, op de laatste foto zie je hoe moeilijk dat nog was. Maar het was de moeite waard, want we hebben een fantastische avond gehad!