Spyker

Donderdag 18 januari 2007

Nog een paar daagjes en Spyker is alweer een half jaar! En hij wordt echt al een grote knul.
Vorige week heeft hij ontdekt dat dingen die hij wil hebben soms buiten zijn bereik liggen. Hij is nu naarstig op zoek naar een manier om daar dan ook te komen. Hij zit dan op zijn knietjes en wiebelt wat, soms heeft dat als effect dat hij achteruit gaat. Dat is best grappig. Het zal nu dan ook wel een kwestie van tijd zijn voordat meneer echt kan kruipen. Hoe lang zou het dan duren voor hij zijn eerste slokje uit de bak van Kim heeft genomen? Haha, grapje, ik zal er echt goed op letten dat dat niet gebeurt hoor!
Ik heb hier nog drie leuke foto's. Hij is alweer wezen logeren (ja, ik wil ook wel een fatsoenlijk slapen.) en de gootsteen is gewoon een prima plek om gefotografeerd te worden!

Spetter, spieter, spater! En Ciske zou ook wel mee willen doen! Ook even bij Serena zitten, dat is leuk! En weer even mijn knapste koppie voor op de foto!

donderdag 4 januari 2007

Een nieuw jaar, maar ik blijf hier gewoon de foto's van Spyker en zijn ontwikkelingen bijhouden hoor! Haha, dat vind ik zelf veels te leuk!
Hier eigenlijk weinig bijzonderheden. Misschien iets te vroeg geroepen van het doorslapen, maar ja, dat komt echt wel een keer. Kijk maar gewoon naar de foto's, die zeggen weer genoeg!

Bij oma heb ik mijn eigen bakje! Hier kan ik lekker in spelen zonder dat de honden mij lastig vallen. Kijk, knap ben ik hè! Ik kan al eten in de kinderstoel. Wat word ik toch snel een grote vent zeg. Met Oud & Nieuw hebben we bij oma gelogeerd. 's Morgens mag ik mijn eerste nieuwjaarsduik nemen in de gootsteen! Hmm, even lekker mijn rug af laten soppen! En van papa krijg ik een fruithapje. Dat is de eerste keer voor papa!

Zaterdag 30 december 2006

Gisteren een jaar geleden hadden we de eerste echo! Wat was dat een spannende dag en wat was ik gelukkig toen ik voor het allereerst dat spartelende wormpje had gezien. Vandaag is diezelfde worm alweer voor de eerste keer geknipt! Oma heeft hem een prachtig kort koppie gegeven.
Ook zijn we in Duitsland geweest, bij Helen, Neil en Ryan. Natuurlijk zijn daar ook een stel foto's van te bewonderen.
Ondertussen begint Spyker eindelijk te begrijpen dat de nachten bedoeld zijn om te slapen en niet om te huilen, eten of knuffelen. Vaak slaapt hij nu toch al tot half zes. Heerlijk! Kan ik eindelijk die wallen die ik al 23 weken op heb gespaard weg gaan werken, haha.

Mijn neefje is vreselijk interessant om te bekijken! wat ziet hij er alweer groot uit zeg! Samen spelen Ryan en ik op de grond. Hopelijk kunnen we later ook zo lief met elkaar spelen. En het blijft spannend, zo'n ander klein mensje. Na het wandelen ben ik erg uitgeput, ik ga dus lekker slapen in mijn wagen. Ryan is veel te nieuwsgierig, die blijft lekker wakker. Ik heb een mooie nieuwe muts! Met een pompoen en een paashaas, dus van Halloween tot Pasen kan ik die gebruiken. Oma, wat ga je doen met die schaar?? Hmm, ik snap het al. Kijk eens hoe lief ik ben als ik geknipt word. Ik hoef niet te huilen en zit zelfs redelijk stil. Met de spiegel erbij kan ik mooi in de gaten houden wat er met me gebeurt. En dit is het eindresultaat. Ben ik niet prachtig geworden?

Zaterdag 23 december 2006

Spyker is vandaag alweer vijf maanden oud! Wat gaat dat snel zeg, het is ook zo leuk met zo'n mannetje erbij. En hij heeft al zo veel geleerd, die ontwikkeling staat maar niet stil.
Ik heb weer een heleboel foto's gemaakt, dus enjoy it!

Zwemmen met mama, dat doen we iedere maandag. Deze keer was het zwemmen wel heel erg bijzonder. Ik moest allemaal moeilijke dingen doen.. zoals onder water en over de mat lopen.. En uiteindelijk leverde dat wel mooi mijn allereerste diploma op! Mijn guppy-diploma, hoeraaaaa! Eventjes op de vloer liggen, de huiskamer ziet er vanaf hier ook heel interessant uit! Als oma mij worteltjes voert, dan zorg ik er wel mooi voor dat we allebei helemaal vol zitten. Broem, broem, ik ben een stoere coureur in mijn mooie, nieuwe huispak uit Duitsland. Zwemmen met tante Froukje is ook weleens leuk. Ze kan het eigenlijk net zo goed als mama, behalve dan onder water doen, dat durft zij niet. Even uitrusten aan de kant. En natuurlijk weer lekker slapen. Daar ben ik zo goed in!

Zondag 17 december 2006

Zo, ik had niet in de gaten dat het alweer zo lang geleden was dat ik hier nieuwe foto's heb gezet. Dat wordt dus wel eens tijd. Gelukkig heb ik er wel weer!
Verder gaat het goed met Spyker. Hij is wel ziek geweest, hij had ineens een beginnende luchtweginfectie, maar met antibiotica was dat zo weer verholpen. En het rollen heeft hij nu wel helemaal in de gaten, hij rolt makkelijk heen en weer, allebei de kanten op. Nu wil hij gaan zitten. Ben benieuwd hoe lang dat duurt!
Hij woog op 4 december trouwens 7820 gram en was 67,5 cm lang. Een flinke beer!

Dit is Ilse! Zij woont helemaal in Spanje, dus het is wel heel bijzonder dat ik bij haar op schoot zit. En dit is Alex, de vriend van Ilse! Ik ben zo'n scheet als ik slaap. Cadeautjes uitpakken! Ik weet nog niet heel goed waar ik mee bezig ben, want ik vind het papier nog leuker dan de inhoud, maar dat komt vanzelf. Spyker Grijpstra! Met papa op de foto. En dan natuurlijk ook met mama!

Zaterdag 2 december 2006

Ik zal weer eens een kort verhaaltje vertellen over hoe het met Spyker gaat. Eigenlijk kan ik daar echt heel kort over zijn, want het gaat hartstikke goed, maar ik zal het iets uitgebreider doen!
Spyker kan rollen! Dat kan hij al een poosje, eerst alleen van zijn buik naar zijn rug. Daarna leerde hij om van zijn rug naar zijn buik te rollen, maar vergat hij weer hoe hij terug moet! Dat is hij nog steeds even vergeten. Hij oefent wel goed, dus hij ontdekt het binnenkort vast wel weer opnieuw.
Ook het grijpen gaat hartstikke goed, hij kan de dingen goed vastpakken. Hij kan zelfs zijn arm al bijsturen als hij gaat graaien. En geloof ons, graaien doet hij graag! En alles gaat hup, meteen zijn mondje in. Haha.
Zijn verkoudheid is gelukkig over, dus het slapen gaat ook weer beter. Hij slaapt helaas nog steeds niet door, maar hij laat ons ook niet meer drie of vier keer op een nacht op komen draven. Langzaam maar zeker komen we er wel.
Maandag moeten we weer naar het consultatiebureau. Daar krijgt hij zijn derde prikjes en wordt hij ook weer gemeten en gewogen. Ik ben benieuwd! Hij heeft al maatje 68, dus hij is echt wel flink gegroeid hoor. Ook onderzoeken ze hem weer eventjes helemaal, maar ik verwacht niks raars.
Kortom, het gaat superlekker met die lieve knul van ons! Ik ben echt trots op hem. En hier ook weer wat foto's van hem.

Ik en mijn neefje Ryan. We zijn bij mijn opa en oma, want die passen op ons als papa en mama lekker uit eten gaan. Opa geeft mij weer lekker de fles. Het is maar goed dat we hiervan genieten. Nu past oma op mij, ik ben er lekker logeren. Ik lig lekker op het speelkleed. En bij een logeerpartij hoort natuurlijk ook dat ik even gezellig bij oma in bed mag liggen! Fruit had ik al een paar keer op, maar groente nog nooit. Hier eet ik voor het eerst worteltjes. Ik eet zowat mama er bij op. Hmm! Lekker hoor. WAAAAHHHHHH! Dit vind ik een beetje eng. Pff, wat is dit wennen zeg. Ga ik dit later echt tof vinden?

Maandag 20 november 2006

Ondanks alles hebben we van Spyker toch nog een aantal leuke foto's gemaakt. Deze kun je hieronder zien.
Met Spyker gaat het verder wel redelijk, hij is ontzettend verkouden, waardoor hij erg slecht slaapt. Dat is voor mij natuurlijk ook niet leuk, maar hij doet het heus niet expres. Vanmiddag gaan we eventjes naar de dokter.
Op de kinderopvang gaat het hartstikke goed. Spyker lacht er heel erg veel, hij eet er goed, slaapt er goed en als hij weer thuis komt is hij echt doodmoe. Ik ben wel blij dat dat zo goed gaat, dat is een hele zorg minder.

Ik heb gevingerverfd! En ik was zo benieuwd hoe die verf nou eigenlijk zou smaken, dus ik heb me lekker volgesmeerd! Voor de eerste keer worden mijn handen onder de kraan gewassen. Ik weet echt niet wat ik zie en probeer de straal eens lekker vast te houden. Lukt niet... Vermoeiend hoor! Ik ben zo moe, dat ik zelfs nadat ik op mijn buik gerold ben toch nog blijf slapen.

Donderdag 2 november 2006

Vandaag heeft Spyker zijn eerste fruithapje gehad! Hij moest er even aan wennen, maar volgens mij beviel het hem toch wel. Het was in elk geval leuk om te doen, want hij trok erg grappige gezichten! Kijk maar:

Wat is dit nou weer? Vooruit maar, ik zal mijn mond maar even open doen. Dan kan mam een hapje naar binnen schuiven. Brr, af en toe moet ik er even gek bij kijken hoor. Heel apart dit eten!

Maandag 30 oktober 2006

Ik heb een hoop te vertellen, want er is natuurlijk veel gebeurd. Eerst komen hieronder de foto's van het dopen van Spyker gisteren. Dat was een groot feest. Daarna vertel ik even hoe het verder met Spyker is en ik heb dan nog een paar foto's. Flink wat te kijken dus vandaag!

Voor de kerkdienst begint komt iedereen mij nog even bewonderen en gedag zeggen. Ik vind dat hartstikke gezellig en lach dus naar iedereen. Eerst moet ik eventjes met mijn overgrootvader en -moeder in de consistorie-kamer blijven zitten. Oma kamt mijn haar nog eventjes en dan is het showtime! We mogen naar binnen. Papa en mama zitten helemaal vooraan. Ze zien er wel een beetje zenuwachtig uit op deze belangrijke dag. En ik zit gewoon nog even lekker bij mijn overgrootvader op schoot. Ik heb het naar mijn zin, dus ik ga mooi niet huilen! Als de plechtigheid begint mogen we vooraan in de kerk staan. Alle kinderen mogen van dichtbij komen kijken. De dominee gooit zomaar een beetje water over mijn hoofd. Dat is wel gek, maar ik knipper gewoon even met mijn ogen, dan gaat het wel weer over. Ik ben nu in elk geval gedoopt en gezegend. God weet nu mijn naam en ik ben in goede handen. Als alle mensen weer naar buiten gaan komen ze allemaal papa en mama nog even een handje geven. Die willen eigenlijk even lekker bij mij gaan kijken, want ik lig lekker te slapen in de Maxi Cosi. Na alle handenschudderij komt alle familie gezellig met ons mee naar huis. Er is soep en salade, dus iedereen is tevreden. Ik maak nog even de blits en dan ga ik alweer lekker slapen. Het was wel gezellig vandaag. Kijk, dit is mijn doopkaars! Mijn naam staat er op. En van alle kinderen uit de kerk kregen wij ook nog een mooie duif en een geknipt hart. Ook kreeg ik nog een gedichtje. Dit is het doopvont trouwens. Hierin zat het water waarmee ik nu ben gedoopt.

Met Spyker is verder alles goed. Hij is nu drie maanden en dan schijnt er bij de meeste vrouwen een borstvoedingsdipje te zijn. Deze hebben wij vorige week ook heel duidelijk gehad; Spyker sliep ineens enorm slecht. Gelukkig begint dat nu weer een beetje te zakken en afgelopen nacht hoefde ik er maar 1 keer uit om te voeden. Dat is nog te doen, want van niet-slapen werd ik niet meer zo vrolijk. Gelukkig is hij zelf overdag wel altijd het zonnetje in huis en dat maakt dan weer een hoop goed!
Vorige week zijn we ook weer op het consultatiebureau geweest. Spyker woog 7 (!) kilo en was alweer 65 cm. Het mannetje groeit dus echt nog steeds als kool. Hij ziet er ook al zo groot uit. Verder was hij ook helemaal in orde, op 1 klein dingetje na. Zijn bilplooitjes zijn niet helemaal gelijk en ook dacht de arts dat ze zijn linkerbeentje iets minder ver naar buiten kon duwen dan zijn rechterbeentje. Hiervoor gaan we aankomende vrijdag even een echo van zijn heupen laten maken in het ziekenhuis. Niks ernstigs, waarschijnlijk is er niks aan de hand. In het ergste geval krijgt hij een spreidbroekje en ook dat is natuurlijk geen drama. Ik ga er nu nog van uit dat dat allemaal niet nodig is.
En tot slot zijn hier weer wat mooie foto's van het prachtigste mannetje van de wereld:

Ik krijg de fles van Silvia. Ze vindt het heel erg leuk en zolang ik gewoon eten krijg ben ik ook tevreden. Hee, wat zijn dat nou voor dingen? Eens even in mijn achterhoofd houden dat ik die daar heb. Misschien komen ze me nog wel eens van pas! Schattig ben ik hè, als ik in mijn bedje lig!. In mijn Feyenoord-tenue vind papa dat ik een stoere vent ben... Hand in hand, kameraden...

Omdat deze pagina een beetje te lang moest laden heb ik de wat oudere verhaaltjes op een andere pagina gezet.
Deze kun je natuurlijk nog steeds bekijken, door hier te klikken! Het is de moeite waard, hoor!!