Het is al een half jaar geleden dat ik wat over Spyker heb verteld! En als ik de foto's van de laatste update bekijk, dan vind ik ook dat hij echt wel een groeispurtje heeft gemaakt in die tijd. Zoals de foto's dadelijk ook wel zullen laten zien, verwacht ik.
Het gaat heel goed met Spyker. En eigenlijk wil ik niet al te veel meer over hem vertellen. Hij wordt nu groot genoeg om niet zomaar meer zijn hele hebben en houden het wereld wijde web op te gooien, dus dit zal de laatste keer worden dat ik over hem vertel en specifiek van hem foto's laat zien. Er komt heus nog wel zo nu en dan een foto van hem op de site, bijvoorbeeld als we een uitstapje hebben gemaakt, maar de foto's vanaf nu zijn voor hem gewoon voor hemzelf, in zijn eigen fotoalbum. Hopelijk hebben jullie genoten van de verhalen over hem en de foto's van hem! Maar kleine jongetjes worden groot en ik vind dat nu zijn privacy voor mijn website gaat. Geniet dus maar van deze laatste fotoreeks van onze grote, lieve en ondeugende kerel:
Ja, wat moet ik vertellen over Spyker? Hij heeft het nog steeds naar zijn zin op school, al merk ik wel dat de vermoeidheid er daardoor bij hem wel in hakt. Hij is de afgelopen weken weer erg vroeg wakker (lees: tussen half zes en zes) en dat in combinatie met de lange schooldagen is nog best moeilijk. De laatste twee dagen laat hij daar eindelijk iets van merken, want hij heeft wat langer geslapen hoor! Gisteren zelfs tot half negen. We zouden ons bijna zorgen maken, haha.
Met Oud & Nieuw hebben we Spyker voor het eerst wakker gemaakt vlak voor 12 uur, want dat wilde hij heel erg graag. Dikke skibroek aan, lekker warme jas en sjaal, een champagneglas met ranja en mee naar buiten vuurwerk kijken. Hij vond het prachtig! Het was jammer dat er door de dikke mist erg weinig te zien was van de rest van het vuurwerk, maar onze eigen fonteinen sloegen in als een bom (figuurlijk dan hè!). Dan merk je wel dat het al een grote jongen aan het worden is.
Hij heeft deze week nog vakantie, maar 10 januari begint de school weer. Hij telt de dagen af tot hij weer mag!
"Als ze eenmaal op school zitten, dan gaan ze hard..." zei iedereen steeds tegen mij. En het is ook wel echt waar zeg, Spyker heeft er erg veel bijgeleerd de afgelopen weken. Hij vindt het hartstikke leuk op school, elke dag staat hij weer te trappelen van ongeduld om op school te komen. Zijn meester, meester Dennis, is zijn nieuwste grote held, alles wat hij doet, meemaakt of leert wil hij het liefst meteen aan meneer Dennis gaan vertellen. Grappig!
Gelukkig is meneer Dennis ook enthousiast over Spyker, hij zegt dat het erg goed gaat. Zijn ontwikkeling is prima, hij is leergierig en hij gaat goed mee in de groep. Alleen zijn concentratievermogen is nog wat minder, maar dat is iets wat ze vanzelf leren. Duimen dat hij zoveel plezier in school blijft houden, want dat vind ik wel belangrijk.
Ook heeft Spyker tegenwoordig ski-les. Hij is er erg trots op dat hij dat kan. Ik dacht dat hij het niet zou durven, maar het tegenovergestelde bleek te zijn; hij wilde meteen helemaal naar boven en was heel boos dat dat niet meteen mocht! Nu goed oefenen dus en dan mag hij vanzelf een keer helemaal van boven.
Ook heeft Spyker leren fietsen zonder zijwieltjes!
Spyker heeft al ruim vier weken vakantie. Nu zijn we bezig met de laatste week en maandag is het dan toch
eindelijk zover, hij mag naar de basisschool! Natuurlijk begon hij deze vakantie met vreselijk
veel zin om naar school te gaan, maar vijf weken is natuurlijk erg lang om ergens over na te denken, dus
hij is er nu echt ontzettend zenuwachtig voor. Ik ben erg benieuwd hoe hij zijn eerste schooldag
zal vinden volgende week, ik hoop dat hij zijn schoolcarriëre goed zal beginnen!
Ze zeggen dat de eerste twee weken het moeilijkst zijn, dat ze dan ineens een grote mond krijgen
en dwars gaan liggen van vermoeidheid. Nu is hij de afgelopen tijd toch al behoorlijk dwars bij tijden en kan hij al best
een behoorlijk grote mond hebben, dus ik hoop dat dat allemaal wel mee zal vallen!
Voor Spyker is er de afgelopen paar weken echt veel gebeurd en het is nog niet helemaal
klaar voor hem ook. Allereerst heeft hij buisjes gehad en is zijn neusamandel verwijderd. Dit is
allemaal hartstikke goed gegaan en hij heeft er weinig last van gehad. Het ergste was het onder
narcose gaan, dat vond hij erg eng en hij verzette zich hevig. Gelukkig zitten de buisjes goed
op hun plaats en ik heb wel het idee dat hij ook echt beter hoort. Over een jaar moeten we terugkomen.
Ook is hij wezen kijken bij de BSO (buitenschoolse opvang) en de basisschool. Dat vond hij
beiden erg leuk, dus ik denk wel dat hij het daar naar zijn zin gaat krijgen. Na de grote
vakantie gaat het voor hem beginnen. Afgelopen vrijdag is hij vier jaar geworden, een hele mijlpaal
hoor! Nog één weekje naar de opvang en dan vijf weken vakantie. Ja, voor hem gaat de grootste verandering
nog komen, maar ik zie het positief tegemoet!
In de vorige update vertelde ik over het logopedie-bezoek van Spyker. We hebben de oefeningen
gedaan en aankomende dinsdag mogen we weer terugkomen. Ik vind dat hij goed vooruit is gegaan
met zijn uitspraak en verwacht niet dat hij nog terug hoeft te komen.
Ook zijn we met Spyker naar de KNO-arts geweest. Ik had hier een verwijsbriefje voor gekregen, omdat ik
al een poosje het idee heb dat Spyker minder goed hoort. Ook klaagt hij wel eens over oorpijn
en hij heeft nog een tijdje last gehad van een loopoor. Deze KNO-arts stelde meteen vast dat
er enorm veel vocht achter de trommelvliezen van Spyker zit en dat dit inderdaad niet alleen pijnlijk
kan zijn, maar ook het gehoor wat kan belemmeren. Verder constateerde zij behoorlijk vergrote amandelen
van zowel keel als neus. Alles bij elkaar komt het erop neer dat Spyker buisjes krijgt en ze gaan zijn
amandelen knippen. Wanneer dit precies gebeuren zal weten we nog niet, maar we hebben op 8 juni
de intake met de narcotiseur en verwachten ongeveer de eerste week van juli aan de beurt te zijn. Hopelijk
zal het helpen en heeft Spyker daarna geen oorklachten meer.
Verder gaat alles goed met Spyker, hij is gewoon een vrolijke bijna-kleuter die lekker ondeugend
kan zijn en ook echt maffe streken uit kan halen. We moeten hem soms even intomen, maar over het
algemeen hebben we veel plezier van ons ventje.
Spyker heeft het momenteel een beetje moeilijk. Dat komt omdat al zijn vaste vriendjes van de opvang nu vier geworden zijn en dus naar de basisschool gegaan zijn. Ik merk aan Spyker wel dat hij ze mist en dat ook hij toe is aan die nieuwe uitdaging. Dat merk je aan de manier waarop hij nu grenzen aan het verkennen is, hoe hij dingen steeds meer zelf wil doen en dat hij gewoon niet superlekker in zijn vel zit. Natuurlijk is hij ook gewoon een vrolijke vent, maar helaas mopperen we ook wel wat op hem de laatste tijd.
Logopedie hoeft hij in elk geval niet, hij slist wel een klein beetje, maar niet consequent. We hebben wat oefeningen gekregen om zijn tong sterker te maken en dan over een maandje of twee moeten we nog een keertje terug om te kijken of er verbetering is opgetreden. Ik zelf vind dat hij nu wel echt vooruit gaat.
Langzaam maar zeker wordt Spyker een steeds grotere vent. En dat merk je aan steeds meer dingen. Bijvoorbeeld dat hij 's middags al even alleen op zijn kamer met zijn treinen kan spelen, of dat hij al echte rollenspelletjes speelt met zijn speelgoed. Ook kan je nu echt normale gesprekken met hem voeren, over wat hij denkt of waarom hij iets doet. Dat is erg leuk. Alleen soms slist Spyker wel een beetje en daarom gaan we binnenkort naar logopedie toe met hem. Het zal mij benieuwen of hij daar duidelijker van zal gaan praten.
Spyker staat 's morgens nog steeds erg vroeg op, maar ondanks dat is hij een echte lieve kerel en we moeten vaak om hem lachen!!
Ik ben diep aan het nadenken om iets bijzonders over Spyker te vertellen deze keer, maar eigenlijk wil mij niet erg veel te binnen schieten. Is dat een goed of slecht teken? Haha, ik denk allebei. De laatste tijd is Spyker duidelijk weer wat grenzen aan het verkennen en dat betekent dus dat we heel wat moeten mopperen op hem. Gelukkig lijkt het de laatste twee dagen weer wat beter te gaan, dus misschien dat we het ergste nu gehad hebben. Soms valt het niet mee om consequent te blijven, al proberen we dat natuurlijk wel altijd.
Maar Spyker is natuurlijk ook gewoon erg lief. Hij kan heel fijn spelen met zijn treinen en verzint er tegenwoordig hele verhalen bij. Zijn fantasie is wel in orde denk ik! En zijn kleinste zusje is voor hem echt helemaal het einde, nog steeds vindt hij niks leuker dan Liz een kusje of een knuffel geven.
Sinterklaas was bij papa op het werk en dat was in eerste instantie best een beetje
eng vond Spyker. Vooral de Zwarte Pieten. Bij Sinterklaas gaan zitten durfde Spyker
best. Hij kreeg toen voor het eerst in zijn leven een microfoon voor zijn neus! En het
was Spyker al wel opgevallen dat de mensen door een microfoon harder gingen praten. Wat deed
hij dus? Zodra hij de microfoon in zicht had ging hij HEEL HARD praten! Hahaha, dat was zo
grappig. Ook heeft hij Sinterklaas laten horen dat hij heel goed tot tien kan tellen
in het Engels. Wat was hij onder de indruk zeg (Sinterklaas natuurlijk).
Ook was Sinterklaas niet vergeten om cadeautjes bij de opa's en oma's neer te zetten, dus
die Spyker is echt vreselijk verwend. Hij hoeft zich niet te vervelen!
De Sint is weer in het land! Voor Spyker is dat dit jaar erg spannend, want hij weet
nu voor het eerst precies wat dat betekent, namelijk cadeautjes krijgen!! Hij is dan
ook dol op die lieve oude man. Samen hebben we de intocht gekeken en daarbij hard meegezongen
met alle liedjes. 's Avonds mochten ze hun schoen zetten en toen daar de volgende morgen
een klein cadeautje in zat was het feest compleet!
Spyker kan niet wachten tot hij groter wordt, te pas en te onpas roept hij dat hij naar de
basisschool mag als hij vier is! En als je hem vraagt wanneer hij in de auto mag sturen roept
hij heel enthousiast: "Als ik achttien bent!". Dat duurt dus gelukkig nog wel even, want ook
al vind ik het natuurlijk ook erg leuk dat hij groter wordt, zo snel hoeft het nu ook weer niet te gaan!
