Zoë is nu
Zoë begint al meer en meer een echt mensje te worden, ze kijkt heel geinteresseerd de wereld
in en lacht erg veel. Ze kan zichzelf best lang vermaken in de box, gewoon met haar eigen handjes en de dingetjes die ze daarmee kan pakken. Ze kan nu ook draaien van haar buik naar haar rug, dat is al hartstikke knap van haar!
Ze is van de week ook voor de eerste keer naar de opvang geweest. Zoë zit bij de Vlindertjes. Ze was een lieve meid geweest zeiden de leidsters, dus dat is fijn!
Over een paar daagjes gaan we beginnen met de bijvoeding, fruit en groente dus! Spannend, hopelijk wordt ze net zo'n lekkere eter als Spyker.
Belofte maakt schuld, dus vandaag lekker veel foto's van onze knappe, goed groeiende meid!
Na de vaccinaties van vorige week mocht Zoë 24 uur niet ingebakerd worden i.v.m. kans op koorts. Dit
ging hartstikke goed, dus hebben we besloten om maar "cold turkey" te stoppen met inbakeren.
Dat gaat prima, dus dat gaan we zo houden. Ze drinkt 's nachts overhet algemeen nog 1 keertje en als ze eens extra wakker wordt dan valt ze zonder
problemen met een speentje weer in slaap. Dat kwam bij Spyker eigenlijk nooit voor.
Het ontwikkelen van het grijpen gaat goed, ze pakt nu echt dingetjes aan als je ze wat voorhoudt en bestudeert het dan
uitgebreid. Wat is het toch leuk om dat allemaal weer mee te mogen maken!
Gisteren hebben we een bijeenkomst gehad met de dames van de zwangerschapsgym. Natuurlijk
waren alle babies er ook bij. Wat een verschil zie je dan zeg!
De eerste drie maanden met Zoë zitten er alweer op, wat vliegt de tijd! Ik ben alweer een week aan het werk. Daar moet ik echt weer aan wennen. Het is toch weer flink inleveren qua vrijheid en het huishouden kan niet meer als Spyker naar de opvang is. Ik zal er waarschijnlijk wel weer aan wennen, maar ik mis de tijd thuis nu al!
Zoë is vandaag weer naar het consultatiebureau geweest. Ze weegt nu 6910 gram en is 61,5 cm. Haar gewicht ligt hoger dan haar lengte, maar aangezien ze alleen maar borstvoeding krijgt is dat niet erg. Haar hoofd is aan de grote kant. Dat heeft Roy ook, dus we hoeven ons daar niet druk om te maken, tenzij het volgende maand weer naar boven is geschoven in de curve. Ik denk dat het gewoon een kwestie van genen is!
Haar ontwikkeling is verder prima. Ze begint wat te grijpen naar dingetjes en sinds een paar dagen doet ze verwoede pogingen om op haar buik te rollen. Als we haar op de buik leggen vindt ze dat best leuk en ze kan het goed. We kunnen weer trots op haar zijn!
Eén fotootje deze keer maar! Ik zal de camera deze week eens wat vaker op haar richten zodat de volgende update weer wat mooie plaatjes van haar heeft.
Zoë is echt een ontzettend vrolijk meisje. We hoeven maar weinig tot geen moeite te doen om
haar te laten kraaien van plezier. Ze kletst er dan ook meteen vrolijk op los tegen ons. Wat ze
precies zegt weet ik niet, maar het is vast iets liefs!
Volgende week donderdag is het weer weeg- en meettijd! Ik ben benieuwd, want Zoë groeit echt kei-hard!
Eigenlijk heb ik niet veel te vertellen over Zoë deze keer, ze doet het erg goed. Waarschijnlijk
kan ik het beter niet zeggen om de goden niet te verzoeken, maar de laatste tijd gaan de nachten
echt super! Ze heeft al een paar keer van zeven uur tot half vier geslapen en daarna tot de ochtend.
Nou, ik ben daar reuze-blij mee! Over anderhalve week moet ik weer gaan werken en bij Spyker
was dat qua slaap echt nog een drama. Hopelijk gaa dat deze keer dus beter.
Zoë is wel meer een spenenkindje dan Spyker was. Om te slapen in haar bedje heeft ze geen
speentje nodig, maar als ze in de box ligt of in de Maxi-Cosi zit, dan wil ze
het wel heel regelmatig. Soms stopt ze ook haar handje/duimpje in haar mond. We zullen wel
zien hoe dat zich zal ontwikkelen.
Ik heb wel weer wat foto's:
Vandaag was het een bijzondere dag, want vandaag werd Zoë gedoopt. Zoals ik bij mijn
vorige update al had verteld heeft deze dag voor ons een dubbele betekenis. Gelukkig heeft
de hele dag een fijn gevoel overheerst, vooral omdat door de dominee ook tijdens de dienst nog
eventjes heeft verteld over de doopnaam van Zoë Fay die papa's naam vormt. Het was een hele
mooie doopdienst.
Van de doop hebben we natuurlijk foto's gemaakt. Jammergenoeg heeft onze camera tegenwoordig
zo nu en dan kuren en maakt hij geen duidelijke foto's (dit ligt dus niet aan de fotograaf).
De mooiste heb ik er uit gezocht en hopelijk hebben de andere camera's ook wat mooie momenten
vastgelegd.
Vandaag hadden we weer een afspraak op het consultatiebureau. Zoë is weer gewogen, gemeten en de eerste vaccinaties zijn ook een feit. Ze weegt nu 6370 gram en is ongeveer 58 cm. Waarschijnlijk is ze ietsje langer, maar ze wilde haar benen niet helemaal strekken en aangezien ze nogal sterk is kregen we het niet voor elkaar.
Volgens de arts zien baby's van Zoë's leeftijd er zelden zo gezond uit als Zoë! Nou, dat vond ik nog eens mooi om te horen.
De rode vlekken op haar oogleden en in haar nek zijn ooievaarsbeten, deze verdwijnen binnen een paar maanden tot een jaar. Ze kunnen geen kwaad.
Bij de prikken was het natuurlijk flink brullen geblazen, maar met een beetje borstvoeding was de schrik zo weer vergeten. Nu hopen dat ze er niet te veel last van zal krijgen.
Het gaat dus goed met ons kleine meisje. Ook 's nachts gaat het steeds beter, ik maak haar niet meer wakker tussen tien en elf. Dat gaat prima. Vannacht mogen we haar niet inbakeren vanwege de prikken, dus ik ben eens benieuwd hoe dat gaat!
Na weer een dipje in Zoë's slaappatroon gaat het de afgelopen paar nachten gelukkig weer erg goed. Als ik haar om zeven uur op bed leg en ik maak haar niet wakker tussen tien en elf voor ik zelf ga slapen, dan slaapt ze over het algemeen tot een uur of twaalf. Dat zijn dus vijf uurtjes! Ik maak haar alleen meestal wel wakker, omdat ik dan hoop dat ze die vijf uurtjes gaat slapen op momenten dat ik zelf ook slaap. Hopelijk gaat dat ook gebeuren, maar voorlopig is dat nog niet zo en slaapt ze dan vier uur. Over krap vijf weken moet ik weer gaan werken, dus hopelijk is het tegen die tijd wel zo ver. Ik heb wel weer gemerkt dat slaap toch wel een essentieel onderdeel van het leven is.
We zijn ook begonnen om Zoë zo nu en dan een flesje afgekolfde melk te geven. In eerste instantie leek dat niet zo goed te gaan, maar nu drinkt ze ook daar gelukkig goed uit. Dat is fijn voor als ze straks naar de opvang moet, of als ik eens een keertje weg ben en haar niet zelf kan voeden.
Verder valt er niet veel te vertellen over Zoë, ze doet het gewoon prima en is steeds vaker echt wakker nu. Zoals haar oeropa dat zo mooi zei: "Ze krijgt nu echt oogjes."
Bij de kinderarts hadden we meer tijd nodig om te parkeren dan om op controle te komen! Dat is natuurlijk alleen maar een gunstig teken, want dan viel er niet veel te onderzoeken. Zoë ziet er gewoon kerngezond uit met haar bolle buik en wangetjes. Ook de waarden van haar bloed zijn weer helemaal zoals ze horen, dus we hoeven niet meer terug te komen!
Sinds we Zoë inbakeren gaan de nachten een stuk beter. Er zijn al nachten geweest waarin ik er maar één keer uit hoefde. Dat is hartstikke fijn, die stijgende lijn mag er van mij in blijven. Ook is ze nu echt uitgeslapen na een slaapje en dus erg vrolijk, ze lacht heel veel. En dat is natuurlijk fijn.
Het gaat dus gewoon goed met onze kleine meid, ik ben erg trots op haar!
Vorige week maandag had Zoë haar eerste controle op het consultatiebureau. Ze is helemaal goedgekeurd! Ze was 55,1 cm en 5220 gram. Flink gegroeid dus. Vandaag ben ik haar weer even wezen wegen en nu woog ze alweer 5480 gram.
Zoë had nogal moeite met in slaap vallen, omdat ze zichzelf de hele tijd wakker hield door met haar armpjes te zwaaien. Dit was natuurlijk best rottig voor haar, omdat ze er zo soms wel een uur over deed om in slaap te vallen. Daarom zijn we gaan bakeren. Er is hier eerst iemand geweest om het voor te doen en nu doen we het sinds afgelopen vrijdag bij elk slaapje. Het gaat hartstikke goed, ze kan nu veel makkelijker in slaap vallen. Het doet helaas (nog?) geen wonderen voor de nacht, ze komt nog steeds minstens twee keer, maar wie weet komt dat nu ook wat sneller.
Ook hebben we het eerste echte lachje gezien! Zo mooi is dat. Helaas ligt die nog niet vast, dus ik kan er nog geen foto van laten zien. Dat komt hopelijk wel snel, want ze is echt om te smelten als ze lacht.
Aankomende donderdag gaan we nog even naar de kinderarts om haar nog eens na te kijken voor het geelzien. Waarschijnlijk is daarna dat hoofdstuk afgesloten. Gelukkig!
Spyker is gelukkig dol op zijn zusje. Hij wil haar vaak vasthouden en Zoë krijgt veel kusjes en knuffels van hem. Soms mag hij meehelpen met haar in bad doen, dan voelt hij zich een hele vent!
Hier zijn nog wat foto's van de kleine dame:
Vandaag is Zoë drie weken en we zouden haar nu al niet meer weg kunnen denken uit ons leven. Dat gaat zo ontzettend snel dat je went aan zo'n klein wezentje en natuurlijk hou je er op slag van.
Vorige week hebben we haar gewogen, ze woog toen 4630 gram! Oftewel, ze was een halve kilo
aangekomen binnen een week! Dat gaat al net zo hard als bij Spyker.
Ook is er weer bloed bij haar geprikt, hiervan kregen we vrijdag de uitslag. De waarden waren
allemaal prima, haar bili was gezakt naar 90 (die was 228 toen we weggingen uit het ziekenhuis) en haar Hb was wel wat gedaald, maar niet zo erg als verwacht. Goed dus! Over
drie weken moeten we op controle komen in het ziekenhuis, dan kijken ze haar na en prikken ze nog een keertje. Als het dan allemaal goed is, dan zijn we ook klaar.
Vandaag is de thuiszorg de hoortest komen doen, allebei haar oren zijn goed. Ook al geen problemen dus! Dat gaat lekker met die meid. Ook de nachten gaan al wat beter, afgelopen nacht heeft er zelfs een keer bijna vier uur tussen twee voedingen gezeten. Ik ben op het ergste voorbereid, maar ik blijf hopen dat ze iets eerder doorslaapt dan Spyker!
Ik heb maar een paar foto's, al zou ik wel de hele dag plaatjes van haar kunnen maken, maar die lijken dan allemaal zo op elkaar!
Na de drukke kraamtijd is de rust in Huize Kroezen weer een beetje wedergekeerd. Afgelopen vrijdag is
de kraamhulp voor het laatst geweest. Dat is toch altijd een beetje emotioneel. We waren wel blij met haar, dus mocht
ze hier nog eens kijken: Rianne bedankt!
Het gaat allemaal goed met Zoë, ze is een voorbeeldige baby, maar net als haar broer moet ze er
nog wel erg aan wennen dat de nachten zijn om te slapen en niet om te spoken. Jammer voor ons, wij
duimen dat ze het toch snel in de gaten krijgt. Nachtrust is zo fijn!
Morgen is ze alweer twee weken, door die paar dagen in het ziekenhuis lijkt het korter geleden
dat ze geboren is. Het echte pasgeborene is ook al van haar af, al blijft ze natuurlijk voorlopig nog
wel een echte baby hoor! Gelukkig.
Aankomende donderdag moeten we haar weer bloed laten prikken en vrijdag krijgen we daar de uitslag van en
weten we ook wat we verder moeten doen. Ze gaan goed in de gaten houden dat haar Hb nu niet te
snel naar beneden gaat, maar als ik zie hoe alert ze is ben ik daar allemaal niet zo bang voor. Haar kleurtje
wordt ook elke dag beter, dus ik denk niet dat er iets is waar we ons zorgen om hoeven maken.
Hier weer wat foto's van Zoë:
Op 13 februari, precies de uitgerekende datum, is na een gemakkelijke en snelle bevalling Zoë
Fay Kroezen geboren. Een prachtige meid van maar liefst 53 cm en 4090 gram. Hiermee heeft ze haar broer zelfs overtroffen!
Zoë heeft geen rood haar, maar het is nog erg donker. We verwachten dat dit in de loop van de tijd gewoon blond zal worden. Ze heeft in elk geval wel haar.
De eerste paar dagen brengen we echt door op een roze wolk, want Zoë doet alles helemaal zoals het hoort te gaan. Ze drinkt hartstikke goed aan de borst, ze slaapt tussen de voedingen heel erg lekker, ze poept en plast zoals ze zou moeten doen en noem maar op. Wat wil een moeder nog meer? Ook de kraamhulp is een hartstikke leuke meid met wie we het allemaal goed kunnen vinden.
Spyker is dol op zijn zusje en mag haar zelfs vasthouden, hij is dan de koning te rijk. Gelukkig maar!
Tot ze helaas op zaterdag toch veel te geel wordt en de verloskundige besluit dat ze toch maar even geprikt moet worden om haar bilirubine gehalte te bepalen. Twee uur later zaten we ineens in het ziekenhuis met onze meid...Ze moest daar blijven om onder de blauwe lamp te liggen en zo de lever een handje te helpen alles te verwerken.
Ik ben ook in het ziekenhuis gebleven, om de borstvoeding zelf te geven en de verzorging van Zoë zoveel mogelijk lekker zelf te doen. Het was niet leuk, we donderden echt van onze roze wolk af.
In eerste instantie was het verhaal dat we maandagmorgen gewoon weer naar huis zouden mogen, maar het probleem bleek in onze bloedgroepen te zitten en daardoor kon het wat langer duren dan normaalgesproken. Dat "wat langer" kon ineens zelfs wel 2 weken zijn...Daar schrok ik toch wel van. Gelukkig was dat niet het geval en gistermorgen (dinsdag) mocht Zoë van de lamp af en zelfs af en toe bij mij op de kamer!!! Nu werd het spannend, want nu moest ze het helemaal zelf doen. Als dat goed ging mocht ze mee naar huis. Vanmorgen was ik zo zenuwachtig als ik ook was voor mijn rij-examen, duimen, duimen, duimen en ja hoor, we mochten weer naar huis!!! Hoera!!!
Nu zijn we weer lekker thuis, de kraamhulp is ook weer geweest en we mogen weer op onze wolk gaan klimmen. Ik krijg een dagje extra kraamhulp om het geheel toch nog fijn af te sluiten. Eind goed, al goed dus!
Hier nog de foto's van het ziekenhuis.
