Na de vorige update was het niet lang meer wachten tot de bevalling zich aandiende! Eigenlijk de eerste nacht zelfs al. Om een uur of half vier begon ik krampjes te krijgen waarvan ik vermoedde dat ze zich wel eens om konden gaan zetten in weeën. Rond vier uur heb ik Roy dus gewaarschuwd, maar ik wilde nog even proberen om te gaan slapen. Dat lukte niet zo goed, omdat Zoë wakker werd en begon te mopperen. Roy en ik gingen even naar beneden om een plan de campagne te maken en rond iets over vijf bedacht ik dat de weeën toch wel serieus begonnen te worden en het dus een goed idee was om de verloskundige en mijn moeder te bellen. Deze belden we om 5:22 uur.
Ik ging vast naar boven om op bed te gaan liggen, de pijn van de weeën wilde ik graag zo ontspannen mogelijk op gaan vangen. Op het moment dat ik ging liggen braken ook mijn vliezen (met een hoorbare plof!) en voelde ik dat het kindje niet lang meer op zich ging laten wachten. Gelukkig waren de verloskundige en mam er om 5:45 uur. Ik had al echte persdrang en mocht ook meteen gaan persen. Binnen enkele minuutjes werd om 5:55 uur Liz Britt Kroezen geboren. Hartstikke gezond zoals je kunt lezen op de nieuwe pagina van Liz.
Het was een snelle maar heftige bevalling, maar ik ben blij dat ze er is!
Nu komt het einde van de zwangerschap echt in zicht. En hoewel ik het zwanger-zijn op zich nog
steeds heel leuk vind, ben ik toch wel echt aan het wachten tot de bevalling zich aandient. Ik
hou helemaal niet van dat geklaag, maar ik pik deze zwangerschap elk virusje mee (bijna dan, misschien even
afkloppen) en mijn lichaam heeft er gewoon meer moeite mee dan de vorige twee keren. Tot
nu toe ben ik slechts 6 kilo aangekomen, dat is natuurlijk bijna niks, maar toch ben ik echt een
stijve hark!
Maar ik wil natuurlijk niet alleen maar zeuren, want met de baby gaat alles goed. Twee weken
geleden was de liggingsecho, daar hebben we kunnen zien dat het kindje nog genoeg vruchtwater had en
er prima bij ligt. Dat is natuurlijk mooi om te weten. Gisteren ben ik op controle geweest,
ook daar was alles goed. Mijn bloeddruk was wel iets gestegen, maar dat hoort er nu ook wel
een beetje bij natuurlijk. De buik was wel al aan het zakken, dus hopelijk zegt dat iets over
de termijn die ik nog moet wachten!
Aankomende zondag ben ik jarig, wie weet wat voor mooi cadeautje ik krijg!
Vandaag ben ik alweer 35 weken zwanger. Dat betekent dat het kindje dus al over 2 weken zou mogen
komen, maar het kan dus ook zomaar nog 7 weken duren. Dat laatste hoop en verwacht ik niet, maar het
zou zomaar kunnen.
Afgelopen donderdag bij de verloskundige was alles nog steeds gewoon in orde. Het kindje heeft
het prima naar zijn of haar zin. Dat wist ik allang, want anders vierde het niet elke avond feest in mijn buik
natuurlijk. Vooral mijn ribben moeten het ontgelden, soms schopt -'ie zo hard dat ik het gewoon
denk te horen, pok! Volgende week donderdag hebben we de liggingsecho. Dan gaan ze kijken of de ligging
van het kindje ook inderdaad is zoals ze denken. Voor ons is deze echo nieuw, wij hebben een
kindje nog niet zo groot gezien in de buik, dus we kijken er naar uit!
Ook is mijn verlof nu begonnen. Vorige week al, maar toen had ik het zo druk met dingen doen die zwangere vrouwen doen als ze
verlof krijgen, dat ik geen tijd had voor een update. Nu is het huis eigenlijk wel baby-klaar,
het bed moet alleen nog op klossen. Ik ga dus lekker rustig aan doen en dat bevalt prima!
De 30 weken-grens vind ik altijd een punt waarbij je af mag gaan tellen, nog minimaal 7 en maximaal 12 weken tot de baby er is! Al met al gaat het behoorlijk vlot vind ik qua tijd, ik hoef alleen deze maand nog maar te werken en dan begint mijn verlof alweer. En die maand is best te overzien, want ik ben vast begonnen met 24 uur te werken in plaats van 32, zodat ik alles bij elkaar nog maar 9 dagen hoef te werken. Echt weinig!
Hier in huis begint alles ook al vorm te krijgen zoals we het hebben willen, alle kinderkamers zijn klaar! Ook de babykamer al, zelfs de kleertjes liggen alweer in de kast te wachten. De nesteldrang begint zich al een beetje te uiten, haha.
Ik ben een paar dagen uit de running geweest door een keelontsteking en een flinke tandvleesontsteking (bedankt tandarts!). Dit was heel vervelend en ik heb meerdere malen bloed moeten laten prikken. Eerst om te kijken of ik misschien de Q-koorts heb en daarna ook nog om te kijken of de ontstekingswaarden in mijn bloed weer naar een normaal niveau wilden zakken. Gelukkig heb ik geen Q-koorts en ook de ontstekingen zijn over.
De baby heeft er gelukkig geen last van gehad, die heeft gewoon zijn portie bouwstenen genomen en is lekker verder gegroeid zoals het hoort.
Gisteren had ik weer controle bij de verloskundige, alles was weer helemaal goed. De baby leek zelfs aan de grote kant, ze schatte nu in dat de baby bij 40 weken wel 8 pond moet kunnen worden. Beetje angstig vooruitzicht, omdat ze Spyker en Zoë steeds rond de 6 of 7 pond schatten en die waren dan 8 pond....
Spyker en Zoë waren deze keer ook mee gegaan, zodat ook zij het hartje van de baby konden beluisteren. Voor Zoë was het nog niet zo interessant, maar Spyker was toch wel aardig onder de indruk. Ik heb het idee dat hij toch wel in de gaten heeft wat er aan de hand is!
Over drie weken weer op controle en vanaf volgende week kan ik af gaan tellen!
Gisteren hebben we de pretecho gehad. Die doen we altijd rond de 25 weken, omdat het kindje dan het mooist in beeld kan zeggen ze. Het was weer de moeite waard! Ik voelde me eigenlijk behoorlijk ziek, maar ik wilde het niet afzeggen. Gelukkig kregen we dus mooie plaatjes te zien van ons kleine hummeltje!
Op de 3D-afbeeldingen zie je het gezichtje aan de linkerkant en een armpje. Op de 2D-afbeelding zie je het profiel van het kindje. Zoals je ziet heeft het een heel mooi neusje, hihi.
Het kindje lag heel lekker met zijn hoofdje weggedoken in de placenta, dat was heel lief om te zien (behalve als je je dan voorstelt hoe zo'n placenta er eigenlijk uitziet, ieuw!).
Ook heb ik eventjes een foto gemaakt van mijn buik zoals die nu is, ter compensatie omdat ik het grote overzicht nu even nog niet bij kan werken.
Met mijn rug gaat het trouwens weer echt de goede kant op! Ik luister goed naar de therapeute en dat lijkt erg te helpen. Goed zo!
Het is alweer een dikke maand geleden sinds ik hier wat geschreven heb en ondertussen zit zelfs de helft van zwangerschap er al weer op. Zoals ik al had verteld hebben we op 26 mei de 20 weken echo gehad. Deze lijkt elke zwangerschap weer een beetje uitgebreider dan de keer ervoor. We werden ruim een half uur getrakteerd op mooie beelden van ons kindje. Voor zover ze kunnen zien op een echo is ons kindje gezond, daar zijn we erg blij mee! Dit zijn de foto's. Links zie je het hele kindje met rechts het hoofdje en links de benen. Aan de rechterkant zie je het gezicht van het kindje van de zijkant, het lijkt wel of het een wipneusje heeft!
Met 22 weken hadden we ook weer een controle, dat was op 8 juni. Hier was alles in orde, het hartje klonk mooi regelmatig, hoewel het even goed zoeken was, omdat het kindje zo lag te bewegen. Gelukkig is dat een reden waarbij je niet meteen ongerust wordt als ze het hartje niet kunnen vinden, want dan weet je al dat er leven genoeg is. Mijn bloeddruk was 125/65, keurig dus. De volgende afspraak is op 8 juli, maar eerst nog de pretecho op 29 juni.
Voor mezelf merk ik wel dat deze zwangerschap lichamelijk wat zwaarder is. Zoë loopt nog steeds niet en daardoor moet ik nog best vaak tillen. Dit is natuurlijk funest voor mijn rug en aan het einde van elk weekend heb ik daar dan ook flink last van. Ik ben ermee naar de dokter geweest en sinds dinsdag krijg ik nu Cesar-therapie. Ze zeggen dat het probleem daarmee aardig onder controle te houden zal zijn. Dat hoop ik dus maar en het zou ook fijn zijn als Zoë gewoon lekker gaat lopen!
De baby zelf is lekker levendig, hij reageert supergoed als ik mijn hand op mijn buik leg, of als ik eventjes stil ga zitten. Dan is het meteen een drukte van jewelste daarbinnen, hartstikke gezellig!
Op 27 april had ik de controle die hoort bij 16 weken zwanger zijn. Ik voelde de baby al sinds 13 weken zo nu en dan en met 16 weken al best regelmatig, dus ik was er niet zo bang voor dat het niet goed zou zijn. En gelukkig was alles ook helemaal in orde, mijn bloeddruk was 115/65, wat prima is. De baarmoeder kwam tot net onder de navel wat bij een derde zwangerschap ook heel normaal is. En het hartje klonk ook lekker regelmatig! Kortom, houden zo!
Zelf blijf ik toch wel behoorlijk moe, maar het eten gaat gelukkig alweer een heel stuk beter. Het smaakt allemaal weer een beetje zoals het hoort.Dat vind ik al heel erg fijn, net zoals ik het fijn vind dat ik de baby al zo vaak en zo goed voel. Zelfs Roy kan de bewegingen al voelen en dat maakt het voor hem meteen ook weer wat tastbaarder allemaal.
De 20 weken echo staat gepland op 26 mei, als we op de camping staan. De volgende controle is op 8 juni en we hebben een pretecho gepland op 29 juni. Genoeg om naar uit te kijken dus!
Ik heb de buikfoto weer geplaatst. Er is nog niet erg veel te zien, maar toch leuk om alvast
bij te houden vind ik.
Met mij gaat het op zich goed, al blijft het gebrek aan trek in eten een beetje spelen. Ik had gehoopt
dat daar na 12 weken snel verandering in zou komen, maar helaas, nog eventjes geduld hebben. Gelukkig
gaan gezonde dingen er wel altijd goed in, dus ik kom niks tekort aan bouwstenen!
Om kwart voor tien mochten we ons komen melden voor de officiële 12 weken echo! Het was behoorlijk druk, dus het duurde wel eventjes voor we aan de beurt kwamen. Gelukkig nam de verloskundige wel even gezellig de tijd om de baby ook eventjes goed te bekijken. Het is een behoorlijk levendige frummel! En voor zover dat nu al zichtbaar is zit alles erop en eraan. De 20 weken echo zal hier natuurlijk meer informatie over geven, zover is het nog lang niet!
Het gaat eigenlijk heel goed met mij. Ik ben 's avonds wel compleet opgebrand als de kinderen
op bed liggen, maar goed, ik werk ook 32 uur en ik heb nog 2 kleintjes meer die aandacht willen.
Ik denk dus dat die vermoeidheid wel te verklaren is! Gelukkig ben ik verder niet echt misselijk
ofzo, al heb ik er soms wel wat moeite mee om te eten. Dat trekt waarschijnlijk wel weer bij.
Ik heb de eerste buikfoto ook alweer gemaakt, maar die moet ik nog even bewerken om weer zo'n mooi
plaatje als bij mijn vorige zwangerschap te maken. Die komt dus de volgende keer wel. Mijn buik met 8
weken is natuurlijk ook nog niet bijzonder spectaculair!
De volgende afspraak met de verloskundige is maandag 27 april. Tot dan!
Op 19 februari hebben we de intake gehad. Dat stelde weinig voor. Zelfs bloed prikken gebeurde
niet op die dag, daarvoor moest ik speciaal naar de prikpost toe. Dit is ondertussen ook al gebeurd.
Vandaag was dan wel eindelijk de dag aangebroken waarop we ons nieuwe kind-in-aantocht zouden
mogen bekijken. We vonden het deze keer extra spannend, omdat we ten eerste de termijn niet wisten en ten tweede
waren wij er niet van overtuigd dat het geen tweeling zou kunnen zijn. Zelf dachten we dat
we zo rond de 9 weken zouden zitten nu.
De verloskundige heeft eerst uitwendig gekeken en daar bleek al dat het inderdaad nog geen 12 weken
zou zijn, het was nog zo'n klein stipje. Om het helemaal duidelijk te kunnen zien moest het toch
eventjes inwendig bekeken worden. Vervelend, maar ik was ook wel benieuwd. Ze maakte het nog even spannend door
te suggereren dat ze twee kindjes had gezien. Het bleek de dooierzak te zijn! Eén kindje met een
kloppend hartje is wat we zagen. Gelukkig, gezond! Wel nog een weekje korter dan ik had gedacht, maar dat
is niet zo erg. Over drie weken mag ik terug komen om nogmaals te bekijken, dan zetten we de datum
definitief vast, maar ik hou het voorlopig op 13 oktober! Nu mag iedereen het weten; ons derde
kindje komt eraan, hoeraaa!
Vandaag is een bijzondere dag! We kwamen er vandaag namelijk achter dat ik voor de derde
keer in verwachting ben! Wat een wonder weer.
Het komt een klein beetje als een verrassing, hoewel we het wel heel graag wilden. We zijn dus
verbaasd en ontzettend blij als ik voor de zekerheid een test doe en deze tegen onze
verwachting in positief wordt!
Nu begint er weer een nieuwe periode. We staan ook op het punt een huis te kopen, dus
dat gaat hopelijk allemaal door. Dan kunnen we straks weer lekker een nieuw babykamertje maken!
Maar nu eerst de eerste twaalf weken doorkomen en hopen dat we niet al te lang op een eerste
echo hoeven te wachten. Zou het er eentje, of zullen het er twee zijn???